100_6953

Wielki Post – niewidomy

Posted on Posted in Refleksje

Spotkanie Jezusa ze ślepym, później już uzdrowionego z faryzeuszami, a potem znów z Jezusem. Uzdrowienie, świadectwo i wyznanie wiary: IV niedziela Wielkiego Postu „Laetare” (radości).

Nasze słabości, rany, upadki i kalectwo są szczególną „scenerią” działania Boga, gdzie wszystko staje się dziełem miłosierdzia. Tamten mężczyzna był od urodzenia ślepy. Długo czekał, pewnie bez nadziei na cokolwiek. To Jezus go zobaczył, przechodząc. Śliną i pyłem z drogi pomazał mu oczy i kazał iść obmyć się w Siloe. Jak on tam trafił jeszcze nie widząc, inni zaprowadzili go do do wody? Zaufał słowom Jezusa i przejrzał – w końcu zobaczył świat, który go otacza. Siloe – znaczy Posłany, bo zaufał Słowu Pana i wtedy doznał uzdrowienia.

A faryzeusze? Zaraz zasypali uzdrowionego pytaniami, ale wcale nie słuchali odpowiedzi. Chcieli usłyszeć, co uzdrowiony sądzi o Jezusie, ale nie przyjmowali do wiadomości prawdy faktów przez niego podawanych.

I po tym trudnym doświadczeniu konfrontacji z faryzeuszami i odrzucenia Jezus pytaniem doprowadza tego, który odzyskał wzrok do wyznania wiary: „czy ty wierzysz?”. Ten człowiek już nie tylko oczy, ale i serce miał uzdrowione, oczyszczone z błota. Zobaczył, poznał i zawierzył.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *